Facebook

De geboorte van Sofie! 22.10.2018

Het is 30 maart 2018 wanneer ik een totaal onverwachts berichtje krijg van Chantal: “Hey Janneke, hoe is het met je? Heb je in oktober nog een gaatje vrij voor een leuke opdracht?”.
Ik zit meteen met een smile van oor tot oor en heel ergens vermoed ik om wat voor opdracht dat gaat. Reken maar uit 😉

Chantal en Johan zijn in verwachting van hun tweede kindje. Vrij onverwachts en snel na de geboorte van Noortje, maar ontzettend welkom en blij zijn zij dat er een tweede op komst is.
Bij de geboorte van Noortje was ik ook aanwezig en hoe mooi is het dat ik bij de tweede ook aanwezig mag zijn! Niet lang daarna hebben we telefonisch contact. Weer even alle punten noteren en bespreken hoe het vervolg gaat, want het is inmiddels bijna een jaar geleden. Chantal voelt zich goed, heeft nergens last van en gaat net zoals de zwangerschap van Noortje. Ik zie haar straks nog de ramen zemen hoor, als ze op de uitgerekende datum is. Maar echt, serieus! Hoe dan?! Maar Chantal flikt dat gewoon! De zomer gaat voorbij en hebben een paar keer contact. Wegens de geboorte van Raff heb ik besloten om mijn vakantie te verplaatsen. Dit omdat ik ontzettend graag deze geboortes wil fotograferen.

Begin oktober ga ik nog bij Chantal en Johan langs om een unieke zwangerschapsreportage te maken, in een melkbad! Een relaxte reportage volgt en ik zie Noortje ook nog even. Jeetje, wat is ze gegroeid en wat een lief meisje, ze kan alleen maar lachen! Het wachten breekt aan, Chantal denkt zelf dat de kleine (ook nu willen ze het geslacht nog niet weten) pas tegen het einde weer komt. We gaan het merken. Noortje kwam met 40 weken en 3 dagen…

Het was zaterdag 20 oktober, de uitgerekende datum. Maar nee hoor, nog helemaal geen teken van begin! Chantal gaat mij elke ochtend een berichtje sturen om te updaten, zodat ik zoals ze zelf omschrijft “Dan kun je wat verder van huis, anders vind ik het ook zo sneu”. Ik vond het zo aandoenlijk, maar dit is nou eenmaal het risico van het vak en uiteraard zit ik niet aan huis gekluisterd, maar wel in de buurt en koffer gaat steeds mee!

Het is inmiddels maandag 22 oktober en om 15.49 uur appt Johan mij. Ah… er is activiteit!! Nog geen code rood, maar de vliezen zijn gebroken. Nog geen weeën en het is wachten op de verloskundige. Ik ben op dat moment bij een vriendin en blijf daar lekker mee eten. We eten al op tijd, want als ik terugkijk naar de geboorte van Noortje, kan dit kindje er ook in rap tempo zijn. Om 17.49 belt Johan, dat betekent echt actie!!! Chantal heeft 5-6 centimeter en zijn onderweg naar het ziekenhuis. Ik pak al mijn spullen, zeg mijn vriendin en kinderen gedag en vlieg de auto in. Op naar Den Bosch, het Jeroen Bosch Ziekenhuis. Het is spits… oh als er maar geen file is. Godzijdank kon ik enigszins overal goed doorrijden en kom ik om 18.36 uur aan in de kamer waar Chantal en Johan zijn. Kamernummer 40! De verloskundige meld mij direct dat ze al op 9 centimeter zit en het randje van 10 heel snel in zicht is. Dit is zó bizar…. Bij Noortje ging alles met exact dezelfde centimeters, aankomsttijd en geboortetijd!!! Ik trap mijn schoenen uit (ja dat vind ik heerlijk werken en je hoort me niet ;)). Johan vraagt nog “ben jij in de drukte je schoenen vergeten aan te doen of…” Heerlijk hoe dit opgemerkt wordt. Hij vroeg ook nog of ik met de helikopter ben gekomen aangezien ik er al zo snel was. Tja… met gas geven, voorzichtigheid en goed opletten kom je ergens heel snel!

Al heel snel mag Chantal gaan persen en na een paar keer goed persen wordt om 19.00 uur stipt een kerngezond meisje geboren!! Ze heet Sofie en wat een bos haar!!! Ze lijkt ontzettend op Noortje bij de geboorte, bijzonder om te zien.
Sofie ligt lekker bij te komen bij mama en de eerste foto’s worden trots door papa gemaakt. Chantal kijkt me aan en zegt “He, hallo!! Nou… je kunt op vakantie”.

Sofie wordt nog nagekeken en is helemaal in orde, een mooi meisje met alles erop en eraan. Tien teentjes, tien vingertjes en alles wat erbij hoort.
Ondertussen is Noortje met haar oma onderweg, want grote zus mag haar kleine zusje gaan ontmoeten!

Die blik, die oogjes van Noortje, trots en blij. Heel voorzichtig geeft ze Sofie al een kusje en een aai. Puur geluk bij dit gezin en zo mooi om vast te leggen! Oma komt ook nog even kijken, trots op haar dochter die zo hard gewerkt heeft!

Johan mag Sofie aan gaan kleden, want het gaat zo goed met Chantal, dat ze na het douchen lekker naar huis mag. Sandra (de verloskundige), Ilse (kraamverzorgster), Johan en ik kijken vol verbazing naar Chantal hoe ze zich nonchalant aan staat te kleden en haar haren kamt, alsof de bevalling nog moet plaatsvinden. We lachen er met elkaar om, het was een enorm snelle bevalling en Chantal, de bikkel, wacht rustig tot Johan terug is met de maxi-cosi waarop het gezinnetje heerlijk richting huis gaat. Thuis, vertrouwd en eigen… Op naar een toekomst met 4!

Ik ga rond 21.00 uur naar huis… rustig alles op mij in laten werken onderweg en alle tijdstippen nog eens doornemen, alle berichten… het was bijna, echt bijna een dezelfde bevalling.
Bizar, maar ontzettend trots dat ik hierbij aanwezig mocht zijn. Bevoorrecht en blij stap ik binnen… voetjes omhoog, het standby staan zit er voor nu eventjes op!

Deze reportage is gemaakt in overleg met de ouders en geplaatst met toestemming, ook van het verplegend personeel, verloskundige en kraamverzorgende.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *