Facebook

De geboorte van Raff! 25.09.2018

Het is mei wanneer ik Jeske en William leer kennen in Oosterhout tijdens een kennismakingsgesprek voor een geboortereportage. Jeske en William hebben al twee heerlijke jongens rondlopen en is nu een derde op komst. Een spannende tijd, wat voor hen letterlijk een spannende tijd is. Na twee heftige en zeer spannende bevallingen, waar alle hulpdiensten voor uitrukte, was de derde zwangerschap een wonder en extra spannend. Jeske werd ontzettend goed in de gaten gehouden, er was sprake dat deze bevalling wel eens een geplande keizersnede zou kunnen worden. Dat was tegen het einde pas duidelijk. Ik heb regelmatig contact met Jeske en zij hield mij heel goed op de hoogte. Het kindje is aan de grote kant, dus vermoedelijk wordt dit kindje, waarvan het geslacht nog onbekend is, via inleiding ter wereld gebracht.

Op maandag 24 september gaat Jeske naar het ziekenhuis, waar zij al nauwlettend in de gaten wordt gehouden. Ze krijgt al tabletjes voor het opwekken van de bevalling. Eer dit door gaat zetten zou het al dinsdag zijn. Tegen de avond is er een kleine 2 cm ontsluiting, iedereen gaat slapen en dinsdagochtend zien we verder. Dinsdagochtend is het eerste waar ik aan denk: spannend, hoe ver zou ze zijn en hopelijk hebben ze goed geslapen! Om half 11 krijg ik een berichtje dat de vliezen zijn gebroken en Jeske 4 cm ontsluiting heeft. Normaal gesproken ga ik met 4 a 5 cm toch echt rijden. Gelukkig is het ziekenhuis 15 minuten verderop, maar wat een dilemma! Wat ga ik doen, wat is wijsheid. Ik pak mijn spullen en besluit om toch naar het ziekenhuis te gaan. Een derde kindje en al 4 cm, dit kan heel snel gaan. Laptop gaat mee, want als fotograaf kun je ook overal je werk doen 😉 Rond kwart over 11 ben ik in het ziekenhuis en ga ik even bij Jeske en William kijken, ik ben in de buurt, mocht het goed doorzetten. Een klein, heel leuk detail, Jeske ligt in precies dezelfde kamer waar ik de geboorte van Noud heb gefotografeerd, wat bizar en leuk tegelijk!

Met mijn (zoals velen het noemen) hutkoffer 😉 ga ik richting de lobby, lekker werken en wachten.... Wachten... Wachten... Geluid staat uit maar telefoon ligt recht voor mijn neus, het voelt alsof ik elke minuut op de telefoon de klok vooruit kijk. Ik raak nog in gesprek met een mevrouw die aan het wachten was op haar man, die geopereerd werd, we praatte over van alles en nog wat en kwam ook dit bijzondere beroep ter sprake. Ik krijg berichtjes tussendoor en hoe leuk is het om dan te merken, dan de mevrouw in kwestie zo meeleeft en vraagt "alles oké, nog geen actie, wat spannend zeg!" Van alles komt voorbij, iedereen met een verhaal. De ene in een rolstoel, de ander met een mitella en zelfs een dame in een rolstoel die een maxicosi op schoot heeft met een mooie ballon. Wat gebeurt er toch veel op een dag in een ziekenhuis.

Om half 2 heeft Jeske nog steeds maar 4 cm ontsluiting. Om 15.15 uur krijg ik een appje van William dat ik wel kon komen. Oeh actie denk ik meteen. Ik ga naar de kamer toe en hoor uiteindelijk dat Jeske een ruggenprik wil, ze gaat hiervoor naar de anesthesist, waar William ook niet bij mag zijn. William en ik besluiten even een frisse neus te halen en gaan een rondje lopen buiten. Wachten tot Jeske terug op de kamer is. In overleg besluit ik om even naar huis te gaan om te eten, waarbij ik zeer duidelijk aangeef dat ik direct gebeld moet worden als er maar iets veranderd.... En dat doet het ook... Ik heb net mijn eten naar binnen gewerkt en belt William. Ondertussen schiet ik mijn schoenen aan en ik hoorde niks aan de lijn... Alleen een damesstem "zet je been maar in mijn zij" ..... HOLYMOLYYYYY, ik sta al buiten en schiet om 18.45 uur de auto in en stap om 18.55 uur de kamer in (hoe dan... 10 minuten?!?... Tja als je haast hebt). Ik ben nog op tijd, pak mijn camera en begin snel te fotograferen. Al heel snel verschijnt het hoofdje en om 19.05 uur wordt er een gezonde jongen geboren!! Wederom een jongen voor dit gezin, 50 cm en 3824 gram weegt dit mannetje genaamd Raff, broertje van Cryn en Tuur! Na twee heftige bevallingen, was dit een enorm fijne mooie bevalling voor Jeske en William, het eerste uur is even spannend voor Jeske en William, maar wat doet Raff het goed!

De grote broers willen heel graag kennismaken met hun kleine broertje en ik spreek met de kersverse ouders af dat ik de dag erna even een half uurtje terug kom, om de eerste blikken te vangen.
Intens gelukkige gezichtjes en wat zijn ze trots, trots op Raff, er volgen kusjes en knuffels en al heel gauw merk ik dat gezinnetje een mooie tijd tegemoet gaat!

Ik wens hen alle goeds en geluk in de toekomst! Ik vervolg mijn weg naar huis, voldaan en wat mooi, puur geluk en dat mag ik vastleggen, kippenvel met de gedachten dat dit een fantastisch beroep is!

Deze reportage is gemaakt in overleg met de ouders en geplaatst met toestemming, ook van het verplegend personeel, verloskundige en kraamverzorgende.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *