Facebook

Een razendsnelle geboorte! 14.03.2018

In het najaar van 2017 had ik contact met Sylvia, ze wilde graag meer informatie over geboortefotografie. Wij kenden elkaar van de newbornshoot die ik begin 2016 mocht doen van Lynn. Na een leuk gesprek, want van een kennismaking was eigenlijk geen sprake, omdat we elkaar al kende, was het wachten op de kleine die geboren zou worden in Maart 2018. Uitgerekende datum was 18 maart 2018. Bij Lynn was ze 40 weken en 3 dagen en deze dame zou best ook zo lang bij mama willen blijven.

Vanaf 4 maart stonden mijn cameratas en vluchttas alweer klaar en regelmatig had ik even contact met Sylvia. Het is een tijdje steenkoud geweest, dus de kleine meid vond het lekker warm bij mama en wachtte nog even. Op woensdag 14 maart kreeg ik in de ochtend een appje, dat het allemaal wat rommelde, wat buikpijn en harde buiken. Er zaten steeds 6 minuten tussen en soms wat langer. Oké, ik stond nog net niet buiten, want oké, focus, ze begint en vandaag is de baby er was mijn gevoel. Uiteindelijk om half 2 nog even contact gehad en was nog steeds hetzelfde en Sylvia had haar verloskundige gebeld en het was afwachten! Dan maar de administratie bijwerken en wachten op. Geloof me, rustig was ik niet en keek elke halve minuut op m'n telefoon. Toch nog een keer checken, heb ik alles, weet ik de adressen, ja alles weet ik maar jee, ik heb geen rust!! Toch besloten om te proberen een uurtje slaap te pakken, voor het geval het wel laat op de avond of 's nachts zou beginnen.

Rond 15.20 uur gaat de telefoon. Het nummer van Sylvia, ik neem aan en krijg Fons (papa) aan de telefoon. Mijn adrenaline schoot nog net niet m'n hoofd uit want het leek erop een thuisbevalling te worden en ze had al 10 centimeter ontsluiting, whaaaaaaat!?!? Ok kom eraan! Ik graai al m'n spullen bij elkaar en vlieg de deur uit!

Wachten op de lift kon ik niet dus rende naar beneden en naar de auto. Als een kip zonder kop stel ik de navigatie in en ga rijden. Op die momenten lijkt het alsof iedereen gangetje slak rijdt (sorry mede weggebruikers, jullie houden je aan de snelheid, maar ik heb haast!). Godzijdank is het nog net geen spits en kan ik overal redelijk goed doorrijden en denkend.... Niet bellen, niet bellen. Na ruim een half uur kom ik bij het huis aan, waar de voordeur al open stond. Ik loop met mijn tas naar zolder waar Sylvia al heel ver op weg was. Fons kwam mij tegemoet en het eerste wat ik vroeg is "ben ik te laat of is ze er al". "Nee je bent nog op tijd, fijn dat je er bent". Ik gooi mijn tas in de hoek en gooi m'n vest uit, pak de camera en begin meteen te fotograferen. Op dat moment mag Sylvia weer persen en wordt het hoofdje geboren en meteen een wee er achteraan en toen werd er een meisje geboren!! Wauw... Ik heb 'm, ik was echt net op tijd en had geen 2 minuten later moeten zijn.

Er klonk blijdschap maar ook wat onrust omdat het kindje niet gelijk huilde, maar al snel volgde het eerste geluidje. In de tussentijd moet de placenta nog geboren worden, maar dat duurt erg lang. Uiteindelijk komt de placenta ter wereld, maar verliest Sylvia teveel bloed. Daarvoor wordt een ambulance gebeld en gaat Sylvia alsnog met sirenes naar het ziekenhuis. In de tussentijd probeer ik Fons te helpen waar nodig, twee heel bezorgde koppies, niet wetende wat er gaat gebeuren, zo kwetsbaar en onwetendheid. Ik had het met ze te doen, maar gelukkig waren ze in goede handen en volgde wij allemaal achter de ambulance aan richting het ziekenhuis.

Ik meld mij bij de balie en Sylvia ligt in kamer 2 van de verloskamers in het Elisabeth Ziekenhuis in Tilburg. Sylvia wordt nagekeken door de gynaecoloog en al snel is de bloeding gestopt. Ik neem gepast een stapje terug en ga pas fotograferen als dat aangegeven wordt door Sylvia die graag de placenta even wil zien. Ook die worden helemaal nagekeken omdat dat het "huisje" is van de baby. De geboortecontroles worden gedaan en de kleine meid, met de mooie naam Tess, is helemaal gezond en doet het erg goed. Daarna mag ze lekker bij Sylvia aan de borst.

Uiteraard kwam grote zus even kijken bij haar zusje! Opa, oma en oom kwamen ook even een kijkje nemen. Een speciaal moment, die eerste blikken en woordjes die gewisseld worden. Die zijn goud waard. Lynn was wat verlegen en had eerst meer oog voor de beschuit met muisjes, maar stiekem, heel stiekem, ging ze steeds even kijken...

Want Lynn is grote zus!

 Benieuwd naar de newbornreportage van Tess? Klik dan hier

Deze reportage is gemaakt in overleg met de ouders en geplaatst met toestemming, ook van het verplegend personeel, verloskundige en kraamverzorgende.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *